Pacarrette IFFK Film Review - 4

പ്രായം ഒന്നിനും ഒരു തടസ്സമല്ല എന്ന് വെറുതെയെങ്കിലും വീമ്പിളക്കാറുള്ളവരാണ് നമ്മൾ.അല്ലെൻ ഡെബർട്ടൺ സംവിധാനം ചെയ്ത 'പക്കാറെറ്റ് ', വാർദ്ധക്യത്തിലും ചെറുപ്പമുള്ള മനസ്സ് കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ഒരു ബാലെ നർത്തകിയുടെ കഥയാണ്.‌അഭിരുചിയും ധാരണകളും കാലത്തിനനുസരിച്ച് മാറുകയും ആ മാറ്റത്തിനൊപ്പം ലോകത്തിൽ ഒരാളുടെ പ്രസക്തി മനസിലാക്കുന്നതിനുള്ള വൈരുദ്ധ്യത്തെയും പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു.പക്കറെറ്റ് ഒരു ബാലെ നർത്തകിയാണ് . അവർ നൃത്തത്തിലൂടെ ആഹ്ളാദം കണ്ടെത്തുന്നത് പോലെ തന്നെ അവരുടെ നൃത്തം മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ട് ആസ്വദിപ്പിയ്ക്കുവാനും അവർ തീവ്രമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. തന്റെ പട്ടണത്തിന്റെ ഇരുന്നൂറാം വാർഷിക പാർട്ടിയിൽ പങ്കെടുക്കാനും  നൃത്തം അവതരിപ്പിയ്ക്കാനും  അവർ പദ്ധതിയിടുമ്പോൾ പക്കററ്റിന്റെ കഥ വികസിക്കുന്നു. നൃത്തത്തോടുള്ള അനന്തമായ സ്നേഹം അവരെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉന്മത്തയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചിത്രത്തിന്റെ മൗലികമായ മുഖ്യ ആകർഷണം പക്കററ്റായി അഭിനയിക്കുന്ന മാർസെലിയ കാർട്ടാക്സോയാണ്. കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ നാട്യം ആവശ്യപ്പെടുമ്പോഴും അവരുടെ അഭിനയം ഒരിക്കൽ പോലും അതിരുകടക്കുന്നില്ല. സിനിമ പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ, കഥാപാത്രം ഒരു മാന്ദ്യത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു, അത് വ്യത്യസ്ത വികാരങ്ങളെയും അവതരിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. രൂപവും മികച്ച മേക്കപ്പും ഉപയോഗിച്ച് കാർട്ടാക്സോ ഇത് പൂർണ്ണതയിലേക്ക് എത്തിയ്ക്കുന്നു. ഒഴുക്കിനെ തടസ്സപ്പെടുത്താതെ ആഖ്യാനത്തെ സഹായിക്കുന്നതിന് ഡാൻസ് നമ്പറുകൾ നന്നായി നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. കഥയിൽ ഹാസ്യ ഘടകങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്, അവ വളരെ നന്നായി പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്. മറ്റ് കഥാപാത്രങ്ങളും കഥയുടെ വികാസത്തിന് അവിഭാജ്യമാണ്.

രോഗിയായ സഹോദരി ചിക്വിൻ‌ഹയ്ക്കും അവരുടെ സഹായി മരിയയ്‌ക്കുമൊപ്പമാണ് പക്കറെറ്റ് താമസിക്കുന്നത് . പ്രിയപ്പെട്ടവർ ഇപ്പോഴും അവരുടെ കഴിവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അവരുമായി വഴക്കിടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്ന് അവൾ സംശയിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ അവിശ്വാസത്തിനുമപ്പുറം തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കു പോലും തന്റെ കഴിവിൽ വിശ്വാസമില്ല എന്ന ചിന്ത അവരെ അലട്ടുന്നു .  അവർ വീട്ടിൽ ഒരു പൂഡിൽ നായയെ കൊണ്ടുവന്ന് അവന് ‘ ഹീ - മാൻ’ എന്ന് പേരിട്ടു. ഹീ-മാനെ അവരുടെ മകൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഒപ്പം അതിന്  ഉറങ്ങാനായി ഒരു തൊട്ടിൽ പോലും വാങ്ങുന്നു. നടപ്പാതയോടുള്ള അവളുടെ വിചിത്രമായ അഭിനിവേശം പോലുള്ള മറ്റ് വശങ്ങൾ, എല്ലാ അസംബന്ധങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ പാക്കറേറ്റിന്റെ യഥാർത്ഥ ആരാധനയെ കൂടുതൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒറ്റപ്പെടൽ തരണം ചെയ്യാൻ അവർക്ക് സാധിയ്ക്കുന്നില്ല.

ചുവന്ന് തുടുത്ത കവിളുകളും തവളക്കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിലിനു സമാനമായ ശബ്ദവുമുള്ള പാക്കറെറ്റിന്റെ പൊടുന്നനെയുള്ള മൗനം അവരുടെ ള്ളിൽ ഉറയുന്ന സംഘർഷങ്ങളെയാണ് കുറിയ്ക്കുന്നത്. കാലം എന്നും കലയോട് ക്രൂരത കാണിയ്ക്കുന്നു. അത് തുടർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.